Kruidenmelange
Kruidenthee. Geen andere drank heeft een vergelijkbare plaats in de tradities en gewoontes van de mens gekregen dan kruidenthee/kruidenmelange. In Europa hebben kruidenmelanges als helend middel een oeroude traditie. Als geneesmiddel werd kruidenthee vanaf de 19e eeuw steeds belangrijker voor een groot deel van de bevolking. De mensen in die tijd konden (of wilden) de geïmporteerde zwarte en groene theesoorten niet bemachtigen. Tegenwoordig worden kruidenmelanges om twee redenen gedronken: vanwege de smaak en vanwege de werking van de kruiden in het lichaam.
De omschrijving welke soorten allemaal tot kruidenthee/kruidenmelange behoren is niet echt eenvoudig. Vruchtenmelanges en sommige specerijen kunnen ook tot de reeks kruidenthee/melange behoren.
Voor een kopje kruidenthee neemt men 2 volle theelepels, giet er kokend water over en laat het brouwsel dan 8-10 minuten trekken.
Rooibos
Rooibos groeit in Zuid Afrika, waar het een nationale drank is. Zijn rode kleur verkrijgt rooibos nadat de nieuwe scheuten en bovenste blaadjes in kleine stukjes wordt gesneden en dan in aanraking komen met de zuurstof uit de lucht. De opmars van Rooibos is niet meer te stuiten. Dat komt mede omdat Rooibos geen cafeïne bevat. Qua kleur en smaak zijn er overeenkomsten met zwarte thee.
Rooibos heeft een zachte en milde smaak, laat zich koud en warm goed drinken en heel goed aromatiseren.
Voor 1 kopje neemt men 1,5 theelepel Rooibos, men giet daar kokend water overheen en laat het brouwsel 5 minuten trekken.
Honeybush
De honeybush wordt graag door bijen opgezocht, vandaar zijn naam. Honeybush groeit in het wild in Zuid Afrika en werd door de oorspronkelijke inwoners vanwege de heilzame werking tegen ouderdomsklachten en luchtwegenaandoeningen zeer gewaardeerd. Evenals rooibos bevat honeybush geen cafeïne. Honeybush is erg lekker en heeft een honingachtige smaak.
Voor 1 kopje neemt men 1,5 theelepel honeybush, men giet daar kokend water overheen en laat het brouwsel 5 minuten trekken.
Groene Thee
In tegenstelling tot China met zijn onovertroffen rijkdom aan groene theeën produceert Japan slechts een paar soorten welke in mindere of meerdere mate afkomstig zijn van het Sencha blad (de Japanse volksdrank). In Japan wordt zonder uitzondering alleen groene thee geproduceerd. China is zonder twijfel het oorsprongland van de thee. Al gedurende ongeveer 5000 jaar wordt de thee in China gecultiveerd. Er zijn vele varianten om groene thee te bereiden. Chinezen bijvoorbeeld laten de blaadjes in het water liggen en gieten er meerdere keren heet water overheen. Hoe hoger de kwaliteit van het blad van de groene thee is, hoe langer je deze in water kunt laten liggen.
Per kopje heeft men een theelepel thee nodig. Het gebruik van een thee ei wordt afgeraden omdat de blaadjes zich dan niet genoeg kunnen ontvouwen en de smaak komt dan niet goed tot zijn recht. De Groene thee met heet water (60 tot 80 °C) overgieten (anders wordt de smaak bitter). Laat u groene thee niet langer dan 2-3 minuten trekken. een andere methode: Men overgiet de theeblaadjes met water van ca. 70 °C en giet het water dan weer direct af. Daarna nogmaals overgieten met heet water. De bittere stoffen zijn dan verdwenen en de thee krijgt een milder aroma.
Pai Mu Tan (Witte Thee)
Witte thee is een nagenoeg onbehandelde thee. In tegenstelling tot zwarte thee (deze is gefermenteerd) en groene Thee (gestoofd) wordt witte thee in de open lucht (door zonneschijn) gedroogd. Alleen op het einde van dit proces wordt de thee machinaal verhit om de rest van het vocht op het juiste niveau te brengen. Zijn naam dankt de thee (zoals alle andere theesoorten) aan de theestruik "china sinensis" maar doordat deze thee handgeplukt is en er praktisch geen mechanische handelingen worden verricht (en dus ook geen beschadigingen aan het blad), wordt deze thee dus "witte thee" genoemd. Door deze handmatige verwerking blijven de fijne wit-zilveren haartjes onder de jonge blaadjes en knopjes behouden. De meeste witte theesoorten komen uit China. Maar ook andere thee verbouwende landen houden zich inmiddels bezig met deze vorm van produceren. De thee heeft een fluweelachtige frisse smaak. Het karakter is elegant en licht. Deze thee kan ook langere tijd in een pot bewaard blijven, de smaak wordt niet bitter. De toebereiding is net als bij groene thee: water koken en dan af laten koelen tot ca. 70 graden en dan de witte thee zetten. Witte thee wordt ook wel genoemd "de moeder van alle theesoorten". En dat verdient deze Thee!!
Juiste Bereiding:
Doe per kopje een theelepel Pai Mu Tan in de theepot. Kokend water (af laten koelen tot ca. 70 graden) over de thee gieten. Afhankelijk van de gewenste smaak 2-3 minuten laten trekken.
Gele Thee
Gele thee wordt pas sinds kort naar Nederland geëxporteerd en is daardoor nog een onbekende theesoort, welke je kunt plaatsen tussen groene thee en oolong. Vanwege zijn werking en goede eigenschappen bleef gele thee lange tijd een voorrecht voor de Bhoedistische Monniken. Gele Thee heeft ook een zeer lange traditie in China. De kwaliteit is bijzonder. Sommige van de edelste Chinese theesoorten zijn aan deze groep toegevoegd.
Oolong
Er zijn talrijke historisch overgeleverde manieren om een oolong te produceren. Iedere Oolong heeft zijn eigen karakter. De productie is zeer gevarieerd en zeer kostbaar, daarom heeft een oolong ook zijn prijs. Qua smaak ligt de oolong tussen een groene thee en een zwarte thee. Door bepaalde chemische processen voert de ontwikkeling tot een fabelachtig aroma van de blaadjes.
De theepot voor het afgieten goed met heet water voorverwarmen/uitspoelen. 1 liter vers water van ca. 90 graden over ca. 10-14 gram oolong theeblaadjes gieten. Met een goed gesloten deksel de thee ca. 3 minuten laten trekken.
